Tegenwoordig hoor je het overal: “Je moet eerst van jezelf houden voordat je van een ander kunt houden.” Je trekt je terug, leest boeken over zelfontwikkeling, bidt en mediteert om je eigen heelheid vorm te geven en probeert op te gaan in je innerlijke wereld. En vervolgens draait de wereld continu door. Goed, dit zoekproces naar de relatie met jezelf is cruciaal, maar soms vergeten we de andere kant van de medaille. Want hoe gezond de relatie met jezelf ook is, geen mens is gemaakt om in z’n eentje op een onbewoond eiland (letterlijk of figuurlijk) te leven.
De kunst van een gelukkig en vervuld leven zit niet in de keuze die je moet maken: ga ik volledig voor mezelf, of ga ik volledig voor het welzijn van de ander. Het gaat juist om de voortdurende wisselwerking tussen deze twee werelden: de reis naar binnen en de brug naar buiten.
Basis: de relatie met jezelf
Oke, de belangrijkste relatie die je gedurende je hele leven hebt, is die met jezelf. Vanaf je eerste ademhaling tot je laatste ben je bij en met jezelf. Uiteindelijk is die innerlijke band de enige solide basis die jou je mooiste leven kan laten leven. Bij en in jezelf is de plek waar je moet zoeken naar rust en een gezond evenwicht. Als je leert luisteren naar je eigen behoefte, je grenzen herkent en je eigen waarde in ziet, bouw je een fundament dat niet zomaar bij de eerste de beste tegenslag omver wordt gestoten.
Maar in iedere goede eigenschap schuilt ook een valkuil. Ook in de focus op pure zelfreflectie. Als je alleen maar zoekt naar vervulling en heelheid in jezelf, ontken je een essentieel deel van de menselijke natuur. Je duwt de hang en behoefte naar de ander weg.
Waarom je de ander nodig hebt
De mens is van nature een sociaal wezen. Op fysiek, emotioneel, mentaal en spiritueel niveau hebben we nauw contact met andere mensen simpelweg nodig. Het is geen zwakte om toe te geven dat je behoefte hebt aan een ander, het is een biologische en emotionele noodzaak.
Anderen fungeren als een spiegel. We hebben de liefde, ondersteuning, het begrip, de erkenning en de inspiratie nodig die mensen om ons heen naar ons teruggeven. Zonder die spiegeling blijven bepaalde delen van onszelf onbelicht. Een ander kan je troosten op een manier die je jezelf niet kunt geven, en een ander kan je uitdagen op punten waar je voor jezelf blind bent. Ware groei ontstaat juist in de wisselwerking met die ander.
Het vinden van harmonie betekent daarom dat je bewust tijd reserveert voor beide kanten:
- Tijd voor jezelf: Om de relatie met je eigen innerlijke wereld te verdiepen en tot rust te komen.
- Tijd voor de ander: Om je open te stellen voor wat je van anderen nodig hebt, te durven ontvangen en durven te geven.
Maak verbinding
Het is makkelijk om op veilige afstand te blijven staan. In tijden van twijfel, stress of verdriet hebben veel mensen de neiging om zich terug te trekken in hun eigen schulp. We keren de wereld de rug toe, uit angst om kwetsbaar te zijn of een ander tot last te zijn. Maar op dit soort momenten is het juist goed om dat niet te doen.
Sta niet op de zijlijn van je eigen leven of op een afstand van de mensen om je heen. Dit is niet de tijd om je geïsoleerd terug te trekken of je af te sluiten voor je omgeving. Wees gezond alert, wees zorgzaam en toon mededogen. Laat heel bewust zien dat je om de mensen om je heen geeft.
Het begint bij de moed om uit te reiken:
- Durf te vragen: Vraag om hulp of ondersteuning als je het zwaar hebt. Bedenk dat het tonen van kwetsbaarheid geen gebrek aan kracht is, maar juist de sleutel tot diepere verbinding. Zoals het oude spreekwoord zegt: gedeelde smart is halve smart (en ik heb gehoord en ervaren dat dit spreekwoord ook in andere talen geldt).
- Durf te geven: Zie je dat iemand in je omgeving het moeilijk heeft? Bied zonder aarzelen je steun, aandacht of een luisterend oor aan.
- Geef de ander een kans: Steek je handen uit en wees een oprechte vriend, maar geef de ander ook de ruimte en de kans om jouw vriend te zijn.
Harmonie vinden
Echte heelheid ontstaat wanneer je de relatie met jezelf gebruikt als een stevig anker, om vanuit die kracht de wereld tegemoet te treden. Niet om jezelf te beschermen tegen de buitenwereld, maar om er juist vol overgave aan deel te nemen.
Dus kijk vandaag eens om je heen. Waar kun je de band met jezelf verdiepen, en waar kun je die broodnodige brug slaan naar de mensen die klaarstaan om samen met jou te leven? Kruip niet in je schulp, keer je niet af, maar reik uit. In die ontmoeting – tussen jou en de ander – vind je de ware rijkdom van het leven. Het is net als dansen, je beweegt van elkaar af, en weer naar elkaar toe. In een bepaald ritme.
Dat ritme heb ik inmiddels al aardig gevonden op mijn nieuwe plek. Vandaag ben ik (letterlijk) alleen, kan ik in mezelf keren, mezelf onderzoeken. Morgen is weer een dag om erop uit te gaan en me onder de mensen te begeven, en wellicht kan uitreiken naar de ander. Al is het maar het geven van een glimlach of een compliment (al valt dat laatste in het Frans nog niet altijd mee).
Bekijk: nieuwe mini-cursus “De Natuurlijke Thuisapotheek”
