Ik had je iets beloofd.
Afgelopen najaar heb ik je het verteld.
Mijn nieuwe boek zou ik gaan uitbrengen in dit voorjaar, voorjaar 2026.
En ja, daar zit de teleurstelling.
Schrijfproces
Vorig jaar zat ik in de flow, de flow van het schrijven.
Het boek vlotte goed, alleen de titel, tja….
De werktitel was ‘Ziektes bestaan niet’.
Maar ik wil geen titel met een ontkenning.
Ondanks deze hoofdstruggles over de titel ging het schrijfproces gewoon door.
Ik was zover dat ik durfde te beloven dat het in het voorjaar zou worden uitgegeven.
Een boek over het zelfherstellend vermogen, dat bij iedere aandoening en iedere klacht door het boosten van dit zelfherstellend vermogen er altijd een of andere vorm van verbetering en zelfs genezing mogelijk is.
Dat was de gedachte achter ‘ziektes bestaan niet’, want aan iedere ziekte is te sleutelen, zijn er verbeteringen mogelijk, zodanig dat de klachten draaglijk worden of verdwijnen.
Maar goed, nu die belofte.
Het boek is bijna af.
Waarom geef ik het dan nu niet uit?
Even een schrijfsprintje en het boek kan naar de drukker.
Nu denk jij misschien: je weet nog geen titel, en een boek zonder titel, is een boek zonder cover. En een boek zonder cover is geen boek, dat is een stapeltje geprint papier.
Nu moet ik eerlijk bekennen, ik heb al een nieuwe titel.
De nieuwe titel is: ‘Leer er maar mee Leven’.
Dus zo compleet is mijn boek al, het ontwerp voor de cover is ook al in de maak.
En toch komt dit boek er nu niet, ik zeg met recht NU.
Want het boek gaat er komen, maar niet in voorjaar 2026.
Het schrijfsprintje voor dit boek moet even op zich laten wachten.